Kerouac i Ginsberg zaczynają wymieniać listy już parę miesięcy po pierwszym spotkaniu w 1944 r. Niemal natychmiast ich przyjaźń przeradza się w intensywny związek duchowy, intelektualny i zawodowy. Ponad 200 listów zebranych, opracowanych i umiejscowionych w czasie przez redaktorów składa się na niezwykle wielowymiarową lekturę – niektóre z nich tworzą dziennik intymny prowadzony na…
Ciężar wszystkich dlaczego-i-po-co
„W moim pokoju jest tyle listów, że nie ma gdzie usiąść” – pisze Jack Kerouac 19 maja 1959 r. do Allena Ginsberga. Przyjaciele wymienili setki listów, które pozwalają naszkicować szalony, żywy, choć i niepokojący portret dwóch pisarzy i Ameryki ich młodości.
Artykuł pojawił się w numerze:
Aubrey de Grey: Możemy zatrzymać śmierć
Udostępnij
