Jonathan Crary niepokoi, gdy pisze o nieustannym rozbudzaniu potrzeb, a zarazem ciągłym niezaspokojeniu i marnotrawstwie wpisanymi w logikę świata 24/7 albo o będących na usługach tego świata mediach społecznościowych, stopniowo wyrabiających nawyki półautomatycznego, otępiającego wytwarzania takich samych treści i obrazów. Przeraża jednak, gdy koncentruje się na przyczynach i dalekosiężnych konsekwencjach takiego stanu rzeczy. Gdy pokazuje, że upowszechnienie myślenia o aktualnych produktach i usługach elektronicznych jako o wszechogarniającym fenomenie techniki, wobec którego nie ma alternatyw, służy ich producentom, a nie użytkownikom oraz jak urządzenia mobilne i aplikacje, poprzez ciągłe domaganie się uwagi, pozbawiają wielu ludzi resztek wolnego czasu, zdolności do autorefleksji, myślenia o przyszłości czy życiowej zmianie….