Krytyk z subtelnością i wyczuciem wgryza się w teksty, nie ślizga się po ich powierzchni na wątpliwej sensowności zdań okrągłych a gładkich. Forsuje model lektury uważnej, bliskiej i wyczulonej na wszelkie konteksty, odsłaniając tym samym nie tylko tekst i jego (ukryte) sensy, ale przede wszystkim czytelnika, na powrót angażując go w akt lektury.

Przebicia to eseistyczne próby błądzenia i dochodzenia do celu okrężną, ale zawsze piękniejszą i bardziej interesującą drogą literackich dygresji. A w ciemnych zaułkach, pasażach, polnych drogach i rozległych alejach wielkich miast natrafia autor m.in. na Vladimira Nabokova, Tomasza Manna, Witolda Gombrowicza, Czesława Miłosza, Jarosława Iwaszkiewicza, podąża śladami…