Subskrybuj
Redaktor miesięcznika „Znak”, dr nauk społecznych, tłumacz i popularyzator współczesnej włoskiej filozofii politycznej.

Kres wielkości

Esej ten to przede wszystkim studium upadku – Francja jest dla Ciorana krajem z wielką przeszłością, który popadł w dekadencję, czyli w „niemożność dalszego tworzenia w kręgu wartości, które [ją] określają”.

Duchowy kres następuje, gdy przestrzeganie ideałów i wierzeń zostaje zastąpione wyłącznie kultem życia. Zmierzch francuskiej wielkości jawi się tu jako dowód na nietrafność idei postępu – koncepcji, którą w ojczyźnie oświecenia usilnie starano się głosić, a którą autor zdecydowanie odrzucał. Tę surową diagnozę Cioran postawił już po wkroczeniu nazistów do Paryża. Niełatwo więc ją czytać, zapominając zupełnie o młodzieńczym, aczkolwiek zdecydowanym, zaangażowaniu autora w rumuński faszyzm… To jednak ocena merytoryczna, a nie względy polityczne ani biograficzne, sprawiła, że ta pochodząca z lat 40. XX w. praca swoje pierwsze wydanie miała dopiero w 2011 r., a więc już 16 lat po śmierci jej autora. Przez lata rękopis opiewała następująca adnotacja: „Zbiór tez przesadnych…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

  • Pełny dostęp do wszystkich artykułów
  • Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
  • Archiwum numerów zawsze pod ręką

Artykuł pojawił się w numerze: Wpatrzeni w Europę