Sztafaż magiczny w życiu codziennym, ale także w kulturze i sztuce był odwróceniem porządku konwenansów, w którym tkwili przestraszeni, lecz jednocześnie zafascynowani tajemniczymi praktykami mieszkańcy miast i wsi. Magia, groza i tajemnica stanowiły część układu, który mimo stopniowego znikania z racjonalnego świata pozostał jego istotnym elementem. Wystarczy wspomnieć szaleńcze próby ostatniego męskiego potomka Jagiellonów – Zygmunta Augusta, który nie wahał się nakazać swoim poddanym ściągnąć najpotężniejszą litewską wiedźmę do konającej Barbary Radziwiłłówny, czy też upiorny kondukt idący z trumną królowej z wawelskiego wzgórza aż do katedry wileńskiej. Działania te nie ukoiły jednak cierpiącego Zygmunta, który zdecydował się poszukać pomocy w mrocznych siłach, co…
Kulturoznawczyni, historyczka sztuki. Kuratorka i autorka tekstów o sztuce. Interesuje się pamięcią, sztuką efemeryczną, młodą sztuką i wątkami grozy w kulturze i sztuce. Współpracowała m.in. z Bunkrem Sztuki, CSW Kronika. Obecnie zajmuje się edukacją w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa.
