Żeńska forma, która pojawia się często w kulturze Wschodu (w przeciwieństwie do zachodniej kultury, gdzie dominuje forma męska) nie tylko jako określenie złodziejek, oszustek, demonów, czarownic, lecz także jako symbol sztuki iluzji i transformacji, znacznie lepiej oddaje ducha prozy Ugrešić. Chorwacka pisarka sama staje się tytułowym lisem, swobodnie żonglując elementami eseju, powieści oraz własnej biografii. Mimo że opowiada także o pisarzach, to przede wszystkim zaprasza do dialogu kobiety, z którymi albo rozmawia bezpośrednio, jak z wdową po znanym pisarzu, panią Ferris oraz swoją bratanicą, albo rekonstruuje ich losy, opowiadając o Vérze Nabokov czy Dorothy Leuthold, na której wzorowana była postać Lolity. Ugrešić zadaje pytanie o sposób powstawania opowieści oraz ich rolę w naszym życiu. Choć chciałaby wierzyć w…