Pozwala bowiem odbyć lekcję nowego spojrzenia na świat w pandemicznej rzeczywistości, która często pozbawia nas bliskich więzi i zmusza do ograniczenia codziennego dotyku. Tymczasem lektura Blisko bądźpomaga choć na chwilę przywrócić doświadczenie cielesności świata. Podmiot kreujący poetycką przestrzeń ma świadomość własnej kruchości i niekompletności, stara się jednak poszukiwać ukojenia w geście solidarności z innymi istotami. Jest tu miejsce zarówno dla jaszczurki, która „ćwiczy pompki na tej samej wypalonej skale”, jak i dla kolibra, chrząszcza- -mącznika czy „wiernych cyprysów”. Wiedza, jaką zdobywa się dzięki takiej ekokrytycznej perspektywie zostaje zdefiniowana jako „wytrącające z równowagi zdarzenie somatyczne”. Dopełnienie…
Redaktorka miesięcznika „Znak”, recenzentka, absolwentka krytyki literackiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.