Dziękujemy Sofiji Andruchowycz, Wołodymyrowi Rafiejence, Wiktorii Amelinie, Petrowi Jacence, Tarasowi Prochaśce i Ołenie Szeremet, że zechcieli podzielić się z nami swoimi przeżyciami. Wszystkie teksty dostępne są w wersji polskiej i ukraińskiej.
Sofija Andruchowycz „Wszystko, co jest w człowieku”
„Po trzech dobach w bagażowym busie na składanych krzesłach, zatrzymujesz się z rodziną w bezpieczniejszym miejscu na zachodzie Ukrainy. Ale część ciebie pozostaje w schronie i z tymi, którzy nie mogą ewakuować się z miast pod ostrzałem lub nie mają wieści od swoich bliskich.”
українська версія тексту доступна тут
*
Wołodymyr Rafijenko, „Rocznica naszego ślubu”
„O piątej rano Rosja wystrzeliła pociski samosterujące i balistyczne na Kijów, Charków, Odessę i Dniepr. Wpatrywałem się w wiecznie przestraszone oczy mojej żony i wiedziałem, co będzie dalej: dwie torby rzeczy, ewakuacja, bezdomność i palący wstyd, że twoim językiem ojczystym jest rosyjski.”
українська версія тексту доступна тут
*
Wiktoria Amelina, „Obrona powietrzna naszej arki”„We Lwowie jest dużo uciekinierów z całego kraju. Wielu ludzi ze wschodniej części Ukrainy trafiło tu po raz…
