Jego popularność nieco zaskakuje, bo jego teksty są trudne, wymagające teoretycznego przygotowania. Osobiście podejrzewam, że tajemnica rozpoznawalności niemiecko-koreańskiego filozofa leży w przemyślanym przez niego doborze tematów – pisze bowiem o rzeczach bliskich współczesnemu człowiekowi, czyniąc ze znajomych doświadczeń przedmiot teoretycznego opracowania.

Znakomitym przykładem powyższej strategii jest najnowszy tom tekstów Hana. W Kryzysie narracji obok eseju tytułowego są jeszcze dwa: najstarszy, słynny W cyfrowym roju oraz Infokracja. Wszystkie obejmują dekadę myślenia poświęconego analizie zmiany, jaką w pojmowaniu człowieka wprowadziły nowe technologie.

Han jest myślicielem przewrotnie konserwatywnym: korzysta z tradycyjnej metafizyki (Hegel, Heidegger, uważny odnajdzie tu i Arystotelesa) i wykorzystując jej narzędzia,…