Subskrybuj
Redaktorka miesięcznika „Znak”, recenzentka, absolwentka krytyki literackiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Piękno i brutalność

Autor nominowanego do Bookera Białego głodu w kameralnej powieści Sielanka pogrywa z konwencją literatury pastoralnej, ukazując jeden letni dzień z życia małej wiejskiej społeczności nad jeziorem Północy.

Przygląda się relacyjnym doświadczeniom trzech pokoleń: namiętności najmłodszych Meri i Kaiusa, Reinowi zmagającemu się ze śmiercią przyrodniego brata, kryzysowi wieku średniego dotykającego pasterza Aatu i jego żony Eliny, wreszcie: odklejaniu się od rzeczywistości przez owładniętą demencją Sirkkę, którą czule opiekuje się jej mąż Vilho, potrafiący jeszcze odnaleźć radość i spokój w każdej chwili, kiedy porozumienie z małżonką wydaje się nadal możliwe. Choć głównym wydarzeniem uruchamiającym akcję jest pojawienie się we wsi wilka, to wiele uwagi zostaje poświęcone zwykłym prostym czynnościom: pieleniu łubinu, myciu głowy, filetowaniu szczupaka. Przypominają one wręcz medytację nad codziennością. Pomiędzy scenami piękna czają się jednak brutalność i śmierć.

Równie ważne…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

  • Pełny dostęp do wszystkich artykułów
  • Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
  • Archiwum numerów zawsze pod ręką

Artykuł pojawił się w numerze: Sen o Japonii