A to za sprawą wydanych właśnie książek: Stasis, Horkos, Opus Dei, Najwyższe ubóstwo i Oikonomia. Brakuje już tylko L’uso dei corpi (Użytku z ciał), która wieńczy rozpisany na lata projekt Włocha.

Gdy wydawało się, że po Homo sacer i Stanie wyjątkowym Agamben pisać będzie bardziej publicystycznie, opublikował erudycyjną Oikonomię. Okazała się ona zwornikiem całego cyklu o świętym człowieku, z którego rozchodzą się linie tematyczne prowadzące do innych części projektu.

Oikonomiazbiera w jedno dwie wielkie tradycje badań, wcześniej traktowane jako rozłączne: Foucaultowskie biopolitykę i studia nad rządzeniem oraz niemiecką filozofię polityczną wyrastającą z polemik między Carlem Schmittem a…