Nowy kanon warszawskiego wydawnictwa dostarcza wrażeń i odkryć, a wśród nich w 2024 r. chciałbym wyróżnić Pasierba Juana José Saera. Święta to moment odnajdywania stałości w rytuale, a Saer ukazuje ludzki los jako rozedrgane, odwieczne badanie siebie, w którym jedyny pewny fundament stanowi – jakkolwiek paradoksalnie to zabrzmi – płynna zmiana stabilizowana właśnie rytuałami. Nieduża powieść Argentyńczyka gromadzi wiele znaczeń. Historia porwania nastoletniego majtka przez rdzenne amerykańskie plemię, a następnie jego powrotu do rodzimej kultury stanowi punkt wyjścia do głębszej refleksji ontologiczno-fenomenologicznej, której nie powstydziłby się dojrzały akademik. „Wspomnienie jakiegoś wydarzenia nie stanowi wystarczającego dowodu na jego prawdziwość, tak jak wspomnienie snu, który, jak sądzimy, przyśnił…