Zbiór zawiera 51 wierszy, podzielonych na dwie części – napisanych przed rozpoczęciem pełnoskalowej wojny w Ukrainie oraz po nim. Autor konstruuje subtelną kronikę doświadczeń języka, który zanika, by nieuchronnie powrócić ze zdwojoną mocą. Tom jest opowieścią o jego kruchości i odradzaniu się w momentach próby. Język w tej poezji to nie tyle narzędzie komunikacji, ile przede wszystkim świadek wydarzeń oraz strażnik pamięci. Żadan ukazuje go jako metaforę tożsamości narodowej, jako zjawisko żywe i niezwykle wrażliwe na zmiany społeczne. Zbiór staje się zatem symbolicznym gestem wobec przeszłości i przyszłości. Autor prowadzi czytelnika przez pejzaże pełne śniegu, pieśni, bólu i miłości, zaznaczając przy tym granice, których przekroczenie zmienia wszystko. Utwory te,…