Z jednej strony byłam zafascynowana śledzeniem przebiegu sesji terapeutycznych Joan Didion, które odbywały się na przełomie wieków, a ich przebieg relacjonowała w formie zapisków kierowanych do męża Johna. Z drugiej – ciągle towarzyszył mi znak zapytania, czy to nie jest zbyt nachalne wejście w prywatność pisarki. Czy o najbliższych relacjach Didion z córką i mężem nie wystarczyłoby mi wiedzieć tego, co wyniosłam ze świetnie napisanych Błękitnych nocy i Roku magicznego myślenia?

Notatki dla Johnadotyczą przede wszystkim więzi z dorosłą już, 30-kilkuletnią córką Quintaną, która utknęła w zależnościowej roli wobec swoich rodziców i zmaga się z nawracającą chorobą alkoholową. Psychiatra pomaga Didion zrozumieć, dlaczego otoczyła adoptowane dziecko nadmierną troską, tym samym odbierając mu kluczową dla dobrostanu psychicznego…