Główny bohater Ucichło, który jest równocześnie narratorem tej powieści, cierpi na długotrwałą bezsenność, a kolejne terapie nie przynoszą żadnych efektów. Poznajemy go, gdy decyduje się na podjęcie kolejnego alternatywnego leczenia – terapii narracyjnej, która ma pomagać poprzez samodzielnie konstruowanie przez pacjenta opowieści o własnym życiu. Wyzwanie traktuje bardzo poważnie – z dbałością o estetykę i elementy zaskoczenia. Tymczasem czytelnik instynktownie doszukuje się symptomów i źródła problemu, dość długo błądząc na oślep, ponieważ narrator umiejętnie myli tropy i gra ze schematami. Karpińska zadaje pytania o manipulowanie wspomnieniami, obiektywność historii życia, którą każdy konstruuje dla siebie, o opozycję obserwacji i uczestnictwa w wydarzeniach. Bezsenny bohater ma ogromną ilość czasu na analizę przeszłości,…