Wspólna zagraniczna wyprawa dorosłej córki i jej matki ma pozwolić obu kobietom poznać siebie nawzajem. Ta z pozoru lekka powieść obejmuje ciężar milczenia i wynikającego nie tylko z różnicy pokoleniowej poczucia obcości narosłego przez lata. Nic nie jest jednak oczywiste, nie można przecież bezgranicznie ufać narratorce, córce, która nie jest w stanie wyjść poza monolog wewnętrzny.

Powieść Au jest subtelnym, choć wyrazistym traktatem o pochodzeniu i odchodzeniu, kosztach, jakie trzeba ponieść, ruszając przed siebie, emigrując, awansując, adaptując się do zasad obowiązujących w nowym miejscu. Narratorka zdaje się wyrażać wiarę w moc poznania intelektualnego oraz możliwość planowania i aktywnego konstruowania własnego losu, matka uważa, że nie ma szans, by kontrolować rzeczywistość. Rozziew między…