Claire Keegan buduje zdania tak jak Leo Messi akcję swojej drużyny – prowadzi szereg prostych zagrań, by nagle wprowadzić zwrot, który może kompletnie zmienić przebieg meczu. Autorka, która dała się już poznać jako mistrzyni krótkiej formy w Drobiazgach takich jak te, we właśnie wydanym po polsku wcześniejszym zbiorze ośmiu opowiadań dzięki w gruncie rzeczy dość łatwym rozwiązaniom stylistycznym potrafi oddać dramatyzm poszczególnych losów. Język, jakim posługuje się Keegan, jest tylko pozornie prosty, bo choć irlandzka pisarka nie korzysta z licznych metafor, to umiejętnie stosując niedopowiedzenia oraz korzystając z przemyślanych rekwizytów (wystarczą róże, pomarańcze czy niedojedzone ciasto), nawarstwia kolejne poziomy świata przedstawionego. Stary dom na łące może urosnąć do rangi miejsca magicznego, klif być świadkiem tragedii,…