Otrzymujemy zbiór 10 opowiadań z wyrazistymi bohaterkami i bohaterami, o dobrze nakreślonych idiomach, których łączy jedno: poczucie życia w nieustannym zagrożeniu lub odrętwieniu. „Wszyscy mają blizny” – kwituje wujek Enrika, chłopca z opowiadania inicjującego tom. Rodzi się zatem pytanie: czy ciało jest rzeczywiście powłoką ochronną, czy raczej powierzchnią wystawioną na nieustanne niebezpieczeństwo, która przygniata i ciąży? Postaci Rejmer tkwią w przemocowych relacjach lub zostają w nie wrzucone, mierzą się z bolesnymi doświadczeniami, zarówno tymi o skali prywatnej, jak śmierć toksycznego ojca lub poronienie, jak i tymi, które dotyczą większej społeczności, np. ze skutkami traumy wojennej na Bałkanach. Ciężar skóry to zatem nie tylko indywidualne przeżycia w skali tu i teraz, lecz…
Redaktorka miesięcznika „Znak”, recenzentka, absolwentka krytyki literackiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.