Potem wróciliśmy do selfie, do publikowania w pierwszej osobie, ale pomysł uczynienia siebie kimś ważnym w autobiografii wydaje się brudny i wracamy do podejrzliwości wobec gatunku” – pisze Claudia Durastanti, podejmując jednocześnie ryzykowną grę z autobiograficznym rodzajem pisania.

Włoska pisarka buduje opartą na faktach, pełną odniesień kulturowych (pojawia się też polski akcent, czyli CudzoziemkaKuncewiczowej, z której włoskiego przekładu zaczerpnięty został zresztą oryginalny tytuł książki) opowieść obejmującą pół dekady swojego życia rozpiętego między Brooklynem, Basilicatą a Londynem. Obca to historia o dorastaniu w rodzinie głuchych włoskich imigrantów – buntowników i dekadentów, z nieustannym poczuciem niedopasowania i syndromem oszustki. Autorka nie ukrywa, że pisanie autobiografii…