„Dokąd idziemy? – Wciąż do domu” – pisał romantyczny poeta Novalis. Autorka zdaje się pogrywać z tym romantycznym myśleniem, z myślą, że miałby być możliwy ruch ze świata ku sobie, naturze czy absolutowi. W jej wizji nie ma już zamieszkiwania, jest tylko pomieszkiwanie, chwytanie się odprysków.
Nowe postanowieniaW pierwszy dzień nowego roku leżeliśmy na trawie. Nie było wcale zimno i podobało nam się oddychanie chlorem, odrywanie płytek, odtwarzanie sierpnia wzdłuż i wszerz. Chwyciłam cię za rękę z pragnieniem równym temu z pięknych zdjęć przyszłości. Jednak basen był pusty. Potem rozpadało…
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum
- Pełny dostęp do wszystkich artykułów
- Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
- Archiwum numerów zawsze pod ręką
Artykuł pojawił się w numerze:
Zróbmy sobie dziecko
