– Roz – prawiōł w kōńcu Niyżōłw ze głymbokim zdychniyńciym – joch bōł żōłw.

Po tych słowach prziszła moc dugo cisza przerywano ino rzodkimi ôkrzikami „Hjkrrh!” ôd Gryfa i niyustannym łkaniym ôd Niyżōłwia. Alicyjo już była blisko stōnio i powiedzynio: „Dziynkuja wōm za ciekawo historyjo”, ale niy mogła przestać myśleć, że musi jij jeszcze być wiyncyj, tōż ôstała siedzieć i nic niy padała.

– Za bajtla – w kōńcu prawiōł dalij Niyżōłw barzij spokojnie, chocioż durch trocha łkoł ôd czasu do czasu – łaziyli my do szkoły we morzu. Dyrechtōr to bōł stary Żōłw, godali my na niego Przecechtōr.
– Czymuście na niego godali Przecechtōr, jak ôn bōł Dyrechtōr.
– Godali my na niego Przecechtōr, bo przece chtōry bōł Dyrechtōr, jak niy ôn? – pedzioł gniywnie Niyżōłw. – Tyś je naprowde tympo!
– Gańba cie powinno być za stawianie takich gupich pytań – przidoł Gryf, a potym ôba siedzieli i dziwali sie na biydno Alicyjo, co była gotowo zapaś sie pod ziymia. W kōńcu Gryf pedzioł do Niyżōłwia: – Ôzprawiej dalij, chopie! Niych nōm to niy weźnie cołkigo dnia!

###banner###

I Niyżōłw prawiōł dalij tymi słowami:
– Łaziyli my do szkoły we morzu, chocioż możesz w to niy wierzić…
– Niy godała żech, że niy wierza! – przerwała Alicyjo.
– Godałaś – pedzioł Niyżōłw.
– Ucisz sie! – przidoł Gryf, podwiela Alicyjo mogła jeszcze coś pedzieć.
Niyżōłw padoł dalij:
– Mieli my nojlepszo edukacyjo… Nojlepsze ławiczki…
– Jo tyż mōm ławki we szkole – pedziała Alicyjo – niy musisz tak sie tym asić.
– A ekstra lekcyje? – spytoł trocha nerwowo Niyżōłw.
– Ja – prawiyła Alicyjo – uczymy sie francuskigo i klawiyra.
– A pranio? – spytoł Niyżōłw.
– Toć, że niy! – pedziała Alicyjo ze zgorszyniym.
– Ach, to twoja szkoła naprowde niy je dobro – prawiōł Niyżōłw głosym połnym ulgi. – We naszyj szkole było dycki na kōńcu cynzury: „francuski, klawiyr i pranie – ekstra”.
– To chyba za moc wōm sie niy zdało – pedziała Alicyjo – jakeście miyszkali na dnie morza.
– Niy było mie stać na nauka tego – prawiōł Niyżōłw ze zdychniyńciym. – Joch mioł ino zwykłe zajyńcia.
– Jake to były? – spytała Alicyjo.
– Chytanie i pichanie, jak wiadōmo – ôdpowiedzioł Niyżōłw – a do tego rozmajte gałyńzie arytmetyki: brzidowanie, ôbyjmowanie, srożynie i cielynie.
– Nigdych niy słyszała ô „brzidowaniu” – ôdwożyła sie pedzieć Alicyjo. – Co to je?
Gryf podniōs ôbie szłapy we udziwiyniu.
– Co? Nigdyś niy słyszała ô brzidowaniu? – krziknōł. – Chyba wiysz, co to je upiykszanie?
– Ja – pedziała Alicyjo niypewnie – to znaczy dodowanie czymuś piykna.
– No tōż – prawiōł dalij Gryf – jeźli niy wiysz, co to je brzidowanie, toś je tuk.

Alicyjo niy czuła już ôdwogi na stawianie dalszych pytań ô to, tōż ôbrōciyła sie do Niyżōłwia i spytała:
– Co jeszcze żeście sie uczyli?
– Tōż była histeryjo – ôdpowiedzioł Niyżōłw i rachowoł przedmioty na swojich szłapach – histeryjo, antyczno i moderno, morzyka, do tego rybowanie. Rechtōr ôd rybowanio to bōł stary wyngorz, co prziłaziōł roz na tydziyń. Ôn nos uczōł rybowanio, kreslynio, i alowanio karpkami.
– I jak żeście to robiyli? – spytała Alicyjo.
– Niy moge ci pokozać – pedzioł Niyżōłw. – Za sztywnych je. A Gryf sie tego nigdy niy nauczōł.
– Niy było czasu – prawiōł Gryf. – Jo łaziōł do rechtorki klasycznych jynzykōw. Ôna była flōndra.
– Nigdy żech dō nij niy łaziōł – pedzioł Niyżōłw ze zdychniyńciym. – Padali, że jeji przedmioty to były loszczyna i kryka.
– Były, były – teroz zdychnōł Gryf i ôba stworzynia skryły gymby we szłapach.
– A wielaście mieli godzin lekcyji na dziyń? – spytała wartko Alicyjo, żeby zmiynić tymat.
– Dziesiyńć godzin we piyrszy dziyń – pedzioł Niyżōłw – dziewiyńć we nastympny i tak dalij.
– Co za ciekawy plan! – krzikła Alicyjo.
– To bez to ône sie nazywajōm lekcyje – prawiōł Gryf – bo ś niymi kożdy dziyń je lekcyj.
To było do Alicyje coś blank nowego i przemyślała to trocha, podwiela prawiyła dalij:
– To we jedynostym dniu musieliście mieć wolne?
– Toć, że my mieli – pedzioł Niyżōłw.
– A jak wyglōndoł dwanosty? – pytała z niyciyrpliwościōm Alicyjo.
Styknie już ô lekcyjach, te – przerwoł jij Gryf stanowczym głosym. – Powiydz jij coś ô graczkach.

Tłumaczył Grzegorz Kulik.

Przekład Przigody ôd Alicyje we Kraju Dziwōw ukazał się nakładem Silesia Progress (2020)