Zaczynanie tekstu o książce poetki od statystyki wydaje się świętokradztwem, niemniej według badania Morgan Stanley do 2030 r. prawie 45% kobiet w Stanach Zjednoczonych w wieku 25–44 będzie bezdzietnymi singielkami. Nasza kultura nie nadąża za tempem tych zmian, oferując kilka stereotypowych wyobrażeń samotnych kobiet. Po-trzeba nam poszerzenia kanonu tekstów o życiu w pojedynkę, a Aranżacje… są na tym polu dobrym wprowadzeniem.

Punktem wyjścia i zasadą konstrukcji bardzo osobistej książki jest album Blue Joni Mitchell z 1971 r. Ścieżka dźwiękowa życia miłosnego Key. A to w pewnym momencie się urwało i nigdy nie powróciło w kształcie, jaki au-torka zakładała jako młoda dziewczyna. Key opowiada o tęsknocie za tzw. normą, poczuciu porażki i tymczasowości jej życia, które nie jest uznawane za w pełni dorosłe. Aranżacje… to próba uwolnienia się od tego wstydu. Książka przeplata wspaniałe elementy życia w pojedynkę z trudnymi, których jest tu zdecydowanie więcej. Najbardziej dojmujące rozdziały opowiadają o bezdzietności, gorzkich doświadczeniach dotyczących relacji romantycznych oraz przyjaźni.

To opowieść o żałobie po marzeniu o miłości, ale choć Key odmalowuje tęsknotę i formy radzenia sobie z nią, mimochodem pokazuje także bogate życie i barwną osobowość. Samotność autorki Aranżacji… jest z pewnością inna niż samotność jej czytelniczek. Dla jednych jest ona bardziej ekscytująca i malowana w jaśniejszych barwach, dla innych jeszcze trudniejsza. Ale to tylko pokazuje, że każda z samotnych kobiet z 2030 r. będzie przeżywała swoje życie i brak miłości romantycznej inaczej. I właśnie dlatego potrzebujemy tak szczerych głosów na jej temat jak Aranżacje…

Amy Key
Aranżacje w kolorze blue. Notatki o miłości i budowaniu sobie życia
tłum. Agnieszka Pokojska,
Wydawnictwo Filtry, Warszawa 2025, s. 264