Zebrał, sklasyfikował i opisał prawdopodobnie wszystkie komentarze prasowe, notatki milicyjne, teczki i protokoły operacyjne służb bezpieczeństwa, cytaty z tekstów ówczesnych pedagogów, psychologów i socjologów oraz kilka wypowiedzi i anegdot samych hipisów i świadków epoki. Zdał relację z większości charakterystycznych elementów życia polskiego hipisa: wyliczył i zreferował działanie komun miejskich i wiejskich, opisał komponenty hipisowskiej ideologii, wypunktował składniki ich typowego ubioru, wyszczególnił zespoły, koncerty oraz sposoby słuchania i uprawiania przez nich muzyki, a także złożył relację o kontaktach hipisów z Kościołem. Zawarta w książce kolekcja nie pomijała, naturalnie, obszernego sprawozdania o pozycji narkotyków w kulturze hipisowskiej i mniejszego zbioru faktów dotyczących ich praktyk seksualnych. Nie zabrakło w niej również portretów liderów i sympatyków…