Subskrybuj

Odcienie smutku i nadziei

„Przywyknij albo zdechniesz!” – tak witali polskich przesiedleńców zwierzchnicy kołchozów, sowchozów czy lesobaz. Te brutalne słowa nie były sadystyczną groźbą. Były radą. Bo przesiedleńcy musieli nauczyć się żyć na nowo.

Na Przerwane biografieskładają się relacje ofiar czterech fal przesiedleń do ZSRS ze wschodnich kresów II RP przeprowadzanych w latach 1940–1941 oraz rys historyczny. Punktem wyjścia każdej opowieści jest moment, gdy rodziny budzone w nocy miały chwilę na spakowanie dobytku i wsiadały do bydlęcych wagonów. Deportowani, bez względu na zdrowie czy wiek, chcieli przeżyć, więc musieli nauczyć się egzystować w skrajnie nieprzyjaznych warunkach. Co gorsza, mieli żyć życiem pozbawionym nadziei („tu będziecie żyć, rodzić dzieci i umierać”). To świadectwa pełne przygnębienia, smutku i bezradności. Odkrywamy jednak ze zdumieniem i radością, że praca ponad siły, wszechobecna śmierć i głód nie wykorzeniły z deportowanych nadziei. Mimo…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

  • Pełny dostęp do wszystkich artykułów
  • Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
  • Archiwum numerów zawsze pod ręką

Artykuł pojawił się w numerze: Którędy do snu?