Stacja: Literatura to miejsce na opowiadania i eseje literackie. Zatrzymujemy się tu dla tych tekstów. Ciekawią nas jednak także ich twórcy, sposób, w jaki pracują, i jak myślą o literaturze, dlatego zadajemy im kilka pytań.

W jaki sposób pracujesz?

Przede wszystkim próbuję ujarzmić twórczy chaos. Przygotowuję się do pisania, spisując pomysły w zeszytach, gromadząc artefakty związane z moimi bohaterami (głównie są to zdjęcia rzeczy, które mi się z nimi kojarzą), czytając czy oglądając filmy na temat, jaki mnie aktualnie interesuje. Robię masę notatek – zapisuję je ręcznie i w telefonie. W przypadku powieści na pewnym etapie pisania tworzę plik w Excelu z tekstem rozłożonym na czynniki pierwsze, co brzmi o wiele bardziej porządnie, niż wygląda w rzeczywistości. Dużo marudzę, zanim siądę do pisania, ale ostatecznie pisanie sprawia mi frajdę. Piszę wolno, jak na dzisiejsze standardy rynku wydawniczego, bo głównie robię to w weekendy.

Co najchętniej ostatnio czytasz?

W ostatnich latach zachłannie nadrabiam historie pisane przez kobiety i o kobietach, głównie o artystkach. Od pandemii coraz częściej sięgam po „książki pocieszki” – tak je nazywam w swoim prywatnym słowniku. Szukam tytułów, które nienachalnie niosą jakiegoś rodzaju pocieszenie, ciepło i prawdę o życiu. Czasem są to książki typu Pawilon małych ssaków Patryka Pufelskiego, czasem książki zupełnie niepopularne jak Lektor z pociągu 6:27, a czasem literatura…