Ludzkiemu wymiarowi tego rozpadu poświęcone są opowiadania Phila Klaya, weterana w 12 utworach rozliczającego interwencję USA, w której sam brał udział. Autor nie dokonuje prostej antymilitarnej rewizji, ale podejmuje się złożonej pracy odsłonięcia niuansów myślenia tych, którzy do wojska się zaciągają, uwzględniając kontekst kulturowy i klasowy. 

Inteligentnie skonstruowane opowiadania dają obraz ciężarów zrzucanych na barki bohaterów, którzy nie są w stanie ich unieść. Przerzut ukazuje, że zniszczenia, jakie niesie wojna, pojawiają się nie tylko na mapie czy w polityce, lecz przede wszystkim w człowieku. Gdy Klay pisze o ludziach doświadczonych wojną, to o takich z rysem Szwejkowskim, co do których można zadać (postawione zresztą) pytanie: czy…