Znakomity dyrygent Kai Bumann – Niemiec z wzajemnością zakochany w Polsce, zainaugurował cykl spotkań w gdańskiej filharmonii, któremu nadał tytuł „Filharmoniczne wykłady na Ołowiance: Polska – kraj nadziei”. Pomysł zrodził się z przekonania, że Polska jest krajem niezwykłym, którego urok i siła biorą się z osobowości bardzo wielu konkretnych ludzi. Jedną z pierwszych zaproszonych przez niego osób, które całym swoim życiem świadczą, że Polska pozostaje „krajem nadziei”, była siostra Małgorzata Chmielewska, przełożona Wspólnoty „Chleb Życia”. Trudno o trafniejszy wybór. Siostra Chmielewska niesie w sobie „polski los”, a zarazem pokazuje, że zamiast fatalizmu rodzi on w niej niebywałe poczucie wolności. Jest osobą łącząca pozorne sprzeczności – gruntowne wykształcenie przyrodnicze spotkało się w niej z żarliwą wiarą, którą odkryła w dojrzałym wieku, skłonność do książek i wysokiej kultury – z pragnieniem pomocy ubogim i życiem w biedzie, podwarszawskie Laski z brutalnym światem dworca centralnego, powołanie zakonne z macierzyństwem, a ostatnio rolą babci… Po drodze był jeszcze okres stanu wojennego, kiedy organizowała pomoc dla internowanych i konspirowała, co nie przeszkodziło jej w latach 90. życzliwie odnosić się polityki społecznej prezydenta Kwaśniewskiego. Kierowana przez siostrę Chmielewską Wspólnota „Chleb Życia” prowadzi obecnie siedem domów, w których znajdują schronienie ludzie bezdomni: kobiety, chorzy, matki z dziećmi i młodzież. Otrzymują w nich pomoc socjalną, medyczną i materialną, młodzież kształci się, a dzieci odzyskują radość. Siostra Chmielewska buduje mądrą nadzieję. Bardzo dziękujemy Kaiowi Baumannowi za zgodę na opublikowanie zapisu spotkania z Siostrą. Odbyło się ono 10 grudnia 2009…
krytyk i historyk literatury, adiunkt na Wydziale Polonistyki UJ