Na ponad 600 stronach tej bogato ilustrowanej książki nie brakuje filozoficznych zdań (np. „Sztuka nie musi się rządzić żadnymi prawami, jeśli ma coś do powiedzenia”), ale przede wszystkim ważne jest to, że uczestniczymy w wiwisekcji na żywym organizmie, jakim jest wciąż otwarta biografia. Artysta z budzącą szacunek drobiazgowością omawia koleje swego losu, nie omijając trudnych tematów ani kontrowersyjnych spraw, które mogłyby zszokować opinię publiczną. Dzieje się tak np., gdy podejmuje kwestię męskich przyjaźni czy ważny dla niego wątek żydowski. Obywa się przy tym bez sensacji. Pytania o pikantne szczegóły nie zdążą nawet paść ze strony dociekliwych i znakomicie przygotowanych pytających…