W Oneironieopowiada siedem kobiet pochodzących z różnych części świata. Jednak nie mówią o snach, tylko o swoim dramatycznym życiu, bo same stały się snem – umarły i znalazły się w zaświatach. Przy umownym ognisku odtwarzają siebie i swój żywot czy raczej, jak w rasowym kryminale, próbują rozwikłać zagadkę swojego odejścia. Ich opowieści są bardzo zindywidualizowane, znakomicie dopasowane do charakteru każdej z bohaterek. W poszczególnych wątkach przejawia się kultura (także literacka) miejsca, z którego pochodzi opowiadająca (m.in. Afryka Zachodnia, Brazylia, Rosja, Austria czy żydowski Nowy Jork). Opowieści, choć mają znaczenie symboliczne, są realistycznie obyczajowe, natomiast…
Kustosz w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej – Książnicy Kopernikańskiej w Toruniu, filolog polski, włoski i klasyczny