Poniższe refleksje są przykładem antropologiczno-hermeneutycznych badań mitograficznych prowadzonych przez autora nad treściami tekstów kultury, w tym przekazów audiowizualnych (filmów i reklam). Podejście owo wynika między innymi z akceptacji założeń psychologii kultury. Mitologie i zawarte w nich symbole archetypowe stanowią trwałe wzorce kulturowe[1]. Piszący te słowa podziela antropologiczną tezę, iż człowiek żyje w uniwersum mitologicznym[2] i respektuje koncepcję „antropologii nieświadomości”, w myśl której człowiek wraz z jego nieświadomością uczestniczy w procesach percepcji, tworzenia i transmisji kultury[3]. Takie fenomeny kulturowe, jak wierzenia, mity czy rytuały – podlegają nieustannej reaktualizacji między innymi w formie filmów, wideoklipów i reklam. Za pośrednictwem reklamowych przekazów medialnych dokonuje się społeczno-kulturowa transmisja uniwersum symbolicznego: tradycji, więzi międzypokoleniowych, wierzeń, mitologii. Te treści nieświadomości kulturowej są przeżywane w zbiorowości zgodnie z panującymi zwyczajami i powszechnie akceptowanymi wartościami. We współczesnym marketingu funkcjonuje przekonanie, że mitologizacja wpływa…