Właściwie niepotrzebne jest im nic poza tekstem, czytanym z największą uwagą. Sceneria mogłaby być tak zredukowana jak ta opisana w didaskaliach do Impromtu „Ohio”: „Pośrodku sceny oświetlony stół. Reszta sceny w ciemności. (…) Dwa proste krzesła bez poręczy, jasne, sosnowe”.

Przyczynek do powstania książki Jesteście na Ziemi, na to rady nie ma! Dialogi o teatrze Samuela Becketta stanowiło seminarium poświęcone dramaturgii noblisty, które odbywało się w Krakowie w ramach dominikańskiej Szkoły Czytania. Nazwa cyklu spotkań okazała się jak najwłaściwsza – Libera i o. Pyda rzeczywiście starają się znaleźć tak blisko tekstu, jak to tylko możliwe. Na książkę składają się dialogi dotyczące 12 utworów dramatycznych Becketta. Już sam wybór liczby, której autor Końcówki przypisywał szczególne znaczenie, znamionuje atencję, z jaką rozmówcy odnoszą się do przedmiotu swojej analizy. Dyskusję nad każdą ze sztuk rozpoczyna o. Pyda, często także to on dokonuje omówienia poszczególnych utworów. Takie rozwiązanie świetnie zdaje egzamin, pokazuje bowiem dramaty noblisty z perspektywy czytelnika, który – co podkreśla Libera – „patrzy świeżym okiem”. Libera natomiast, wieloletni tłumacz dzieł Becketta, reżyser jego sztuk, uważnie wsłuchuje się w głos swojego rozmówcy. Nawet gdy nie zgadzają się ze sobą co do sposobu odczytania poszczególnych dramatów, odbywa się to w atmosferze zrozumienia. Na pierwszy plan wysuwa się przede wszystkim fascynacja dziełem Becketta, która łączy obydwu rozmówców, niezależnie od ich opcji światopoglądowej.

Pyda widzi w dramaturgu „śmiertelnie poważnego, ascetycznego herezjarchę pierwszych wieków”. I choć dla Becketta agnostycyzm był jedynym możliwym wyborem, Pyda dostrzega

w jego utworach pewną tęsknotę za status quo ante. Jest to zbieżne m.in. z tym, co o twórczości noblisty pisał niemal pół wieku wcześniej Peter Brook: „Beckett mówi »nie« – ale bez satysfakcji; wykuwa swe bezlitosne »nie« z tęsknoty za »tak«; jego rozpacz jest negatywem, z którego można odczytać zarys pozytywu”. Wiele…