Justin McGurick przyczyny ubóstwa upatruje w braku infrastruktury. Przemierzając kraje Ameryki Łacińskiej, poszukuje zaangażowanych społecznie rozwiązań oraz najśmielszych projektów architektonicznych, które przekształcają modernistyczne (europejskie) marzenie o utopijnym mieście przyszłości i przyczyniają się do zmian socjalnych. Autor spotyka się z szeregiem architektów aktywistów pełniących funkcję mediatorów między najbiedniejszymi warstwami społecznymi krajów Ameryki Łacińskiej oraz politykami. McGurik czyta „radykalne miasta” jak lekturę transformacji i zmian zachodzących w społeczeństwie oraz historię napięć zmieniających się systemów politycznych, które swoje piętno najsilniej odciskają na najbiedniejszych, a co za tym idzie, najliczniejszych dzielnicach, jak brazylijskie fawele. Zauważa, że problem ostrych podziałów tkwi przede wszystkim w wyrzuceniu biednych na margines miast, w których największym bogactwem okazuje się…