To ona też sprawia, że raport zawarty w książce ma niezwykłą siłę: autorka nie odczuwa wyższości wobec żadnej z kultur, nie forsuje swojej wizji, nie ma poczucia racji. Stawia pytania i szuka odpowiedzi, potrafi zrozumieć kobiety egipskie, które pragną zmian obyczajowych, a jednoczenie boją się o nie walczyć. I do takiego zrozumienia nakłania też czytelnika. Choć tytuł obiecuje seks, to El Feki tworzy opowieść szerszą, polityczno-religijną, udowadnia, jak w sypialni egipskiej ścierają się racje Bractwa Muzułmańskiego i zwolenników liberalizacji. Autorka jest spostrzegawcza, cyniczna, nie daje się uwieść krajowi przodków ani też nie powtarza bezmyślnie demokratycznych haseł Zachodu. Wie, że całe życie społeczne poddawane presji przepisów religijnych…