Tłumacz podkreśla, że zależało mu przede wszystkim na bajkach ludowych – domenie „opowiadaczy”, a zatem i oralności. Wielbiciele Księgi tysiąca i jednej nocy nie znajdą tu narracji wyjętych z tej najbardziej bodaj rozpoznawalnej, emblematycznej kolekcji opowieści z arabskiego świata. Nie znaczy to bynajmniej, że będą zawiedzeni. Wybór proponowany przez Dziekana udowadnia swoistą jedność tonu bajki arabskiej: jedność, którą można rozłożyć na wiele składowych – humor, wartkość, charakterystyczne cechy ludzkie (spryt, mądrość i przebiegłość wielu kobiet – ukrytych reżyserek rzeczywistości), postaci i stwory fantastyczne, egzotyka miejsc. Wdzięk pomieszczonych tu opowieści – a mamy w zbiorze bajki zwierzęce, bajki magiczne, opowiastki moralne –…