Nie brak tutaj jednak bardziej szczegółowych kwestii, jak reguły interpretacji, które nie tylko dodają antologii różnorodności, ale również wprowadzają więcej konkretów w dyskusję o hermeneutyce. Dobór tekstów oddaje tendencje nie tylko filozofii włoskiej, ale szerszego dyskursu myśli zachodniej. Widać ewolucję od poheideggerowskich idei o źródłowej i powszechnej roli interpretacji (ten kierunek reprezentuje Luigi Pareyson), poprzez nadanie myśli słabej spójności i swoistości (jak w przypadku Gianniego Vattimo, którego teksty dominują w antologii zarówno pod względem objętości, jak i różnorodności poruszanych problemów), aż do sporu z przedstawicielami Nowego Realizmu (np. z Maurizio Ferrarisem). Ten ostatni…