Ta opasła książka łączy opowieść o wielkiej i małej historii, pracy pamięci, podróżach i emigracji oraz o namiętnościach. Kluczowa w imponującym wspomnieniowym fresku jest relacja między ojcem przyrodnikiem a synem zoologiem, biologiem i ekologiem. Starcie między pokoleniami – czy właściwie: światami – prowadzi do wypracowania nie tylko nowego paradygmatu naukowego, ale i modelu męskości. Gerd Heinrich był „dzieckiem swojej epoki”, wierzącym w konieczność „spełniania obowiązku”, posłuszeństwo i oddanie pracy naukowej w określonej dziedzinie. Jego syn Bernd długo pozostawał samotnym, ale wiernym dzieckiem, próbującym (bez powodzenia) zyskać przychylność rodzica. Przełomowym doświadczeniem okazało się dla Bernda bieganie. Zrozumiał, że przyrodnik zachwyca się opisywanym okazem, goniąc za nim, poświęca się mu, ale zarazem nie rusza z miejsca; teoretyk zaś wybiega poza opis,…