Subskrybuj
Absolwentka religioznawstwa na UJ, księgarka, recenzentka literacka. Współpracuje z miesięcznikiem „Znak” i kwartalnikiem „Herito”

Jakość wspólnej przestrzeni

Architektura jest dziedziną sztuki, z którą każdy z nas ma do czynienia na co dzień. Możemy odbierać ją mniej lub bardziej świadomie, ale nie da się zaprzeczyć jej obecności, a też trudno ją zignorować.

Ewa Mańkowska-Grin, autorka zbioru rozmów z polskimi architektami, przygląda się razem ze swoimi bohaterami kondycji polskiej architektury. Wnioski, niestety, nie należą do krzepiących. Tym, co szczególnie może niepokoić, jest stopniowe ograniczanie swobody architekta od strony finansowej i prawnej, a tym samym niekontrolowane rozszerzanie się możliwości deweloperów. Powstaje sytuacja, w której przestrzeń kształtowana jest pod kątem maksymalizacji zysków, a nie przemyślanych planów urbanistycznych (od pewnego czasu słyszymy coraz częściej o zagęszczaniu, którego owocami są niemal absurdalnie okrojone tereny zielone i rekreacyjne). Ratunkiem mógłby być mocny mecenat państwa promujący wysoką jakościowo architekturę, ale także – już w szerszej…

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich artykułów, e-wydań i archiwum

  • Pełny dostęp do wszystkich artykułów
  • Każdy nowy numer od razu w e-wydaniu
  • Archiwum numerów zawsze pod ręką

Artykuł pojawił się w numerze: Przepis na głód