Zaledwie 22-letnia aresztowana wyznała, że nie był to wypadek, ale przygotowana osobiście akcja „zemsty na społeczeństwie”. Przeprowadzono śledztwo, odbył się proces, po czym skazano Hepnarovą na śmierć. 12 marca 1975 r. wyrok wykonano – ustalono, że wielokrotnie leczona psychiatrycznie dziewczyna była wystarczająco świadoma własnych działań i ich konsekwencji. Nie jest ta książka pochwałą ani usprawiedliwieniem postępowania Hepnarovej, nie zachęca do jej naśladowania (jak opacznie zrozumiał Viktor Kalivoda, morderca trojga przypadkowych osób). Roman Cílek pyta: co tak naprawdę się stało? Kim była ta drobna, ciemnowłosa dziewczyna? Czy naprawdę nie można było jej pomóc? Jak na prawdziwego reportera przystało, Cílek nie wymusza odpowiedzi, zostawia wykonanie tego zadania czytelnikom. Portret Hepnarovej (Cílek oddał bohaterce głos,…