Nie obcuje się tak długo z autorami przypadkowymi: tyle czasu dręczyć mogą literaturoznawcę tylko ci pisarze, których uważa za najważniejszych, ci, którymi wciąż się zachwyca lub z którymi nie umie zaprzestać polemiki. Książka Beresia – reinterpretacja tradycyjnego modelu opowieści o życiu i dziele – jest zapisem osobistego śledztwa: jej autor – odbijając się od szczegółowo rekonstruowanej biografii – szuka źródeł twórczości Gajcego, chce zdać sprawę z jej założeń i jej ograniczeń, opowiedzieć o tym, jak zakotwiczona była ona w jednostkowym doświadczeniu i jak reagowała na wymagania swego czasu. Jego praca zasługuje przy tym na wnikliwą dyskusję – nie tylko dlatego że jest pierwszym tak obszernym studium poświęconym jednemu z najbardziej istotnych przedstawicieli środowiska „Sztuki i Narodu”. Znaczenie tej pozycji jest niejako…