Przywołaną różnicę W.H. Auden rozważa w arcyciekawych esejach Szekspirowskie miasto. Z wielu tematów poruszanych przez Audena najważniejszym pozostaje przebaczenie, które jest… zupełnie niedramatyczne. Dokonuje się bowiem na swoistej scenie wewnętrznej człowieka, gdzie panuje milczenie i bezruch, całkowicie obojętne dla widza. Twórczość Szekspira przekracza tę granicę, ponieważ to my, czytelnicy, jesteśmy jego bohaterami. Elżbietański Globe Theatre rzeczywiście staje się kulą ziemską. „Krytycy piszący o Szekspirze więcej odkrywają o sobie niż o nim” – zauważa Auden. Bohaterowie przez niego stworzeni oddziałują na nas z siłą, która każe myśleć: „Coś podobnego mogłoby się zdarzyć i mnie”. I choć XX-wieczny poeta zatrzymuje się nad zagadnieniem miłości, cierpienia, żartu (świetny Dżoker…
Poeta i eseista. Autor Miasta wewnętrznego oraz Ostatniego Królestwa. Publikował m.in. na łamach „Toposu”, „Twórczości”, „Znaku”, „Więzi”, „W Drodze”.