Impulsem była (w pewnym stopniu) jego wcześniejsza książka Oskarżam Auschwitz, zbiór opowieści rodzinnych, rozmów, które przeprowadził z dziećmi ocalonych z Zagłady. Wiele osób – jak wyznał – pisało wówczas do niego, by podzielić się swoją historią. Część przyjeżdżała – wysiadała z pociągu w Warszawie, przysiadała w kawiarni, opowiadała i wsiadała w pociąg. Niektóre z mikropróz, nim przybrały literacką formę, wymagały odpomnienia, wykopania z pamięci autora. Boleśnie rezonujące kawałki, skrawki, fragmenty następnie zmontował on w całość. W Polsce często prosi się lub żąda, by polski Żyd opowiedział o „Polaku, którego nosi w sobie” – o tym, kim on jest i czy jest w ogóle. W sercu nowej książki Grynberga postawione zostaje pytanie zadawane sobie przez tych, którzy są w stanie bezustannej „żydowskiej wojny ze samym sobą”…