Autorka dzięki kwerendom prasy XIX-wiecznej stara się ukazać miejsce kobiety czytającej wów­czas, a także wpływ czytania na jej życie. Zainte­resowanie czytelniczek, a później autorek określa jako „niebezpieczną symbiozę”. Wspomina także tezy innych badaczek dotyczące „uwiedzenia przez lekturę” (jak stało się z Emmą Bovary). Mieszanie porządków fikcji literackiej i otaczającego świata, nierozróżnianie między „prawdopodobnym” a „prawdziwym” tekstu literackiego na szczęście nie zawsze sprowadzało na manowce. Czytelnictwo kobiet przyspieszyło zmiany skostniałych systemów, nicowało patriarchalne struktury. Wybory lekturowe (czy raczej lektury zalecane) były zależne od wielu czynników. Środowiska libe­ralne i tradycjonalistyczne posiadały odmienne kanony rekomendowanych i…