W kolejnych latach autor napisze swoje arcydzieła, takie jak Autobiografie, Korekta, Tak. Wyjadacze czy Bratanek Wittgensteina. Narrator Amras opowiada o samobójczej śmierci swoich rodziców i brata. W utworze pojawiają się wszystkie najważniejsze motywy pisarstwa Bernharda: śmierć, choroba, izolacja, wzajemna wrogość jednostki i otoczenia. Tematem Chodzenia jest zaś obłęd, w który popadł Karrer, po śmierci Hollensteinera, co narratorowi relacjonuje Oehler. W wielopiętrowej narracji następuje zmieszanie ról i chwilami nie wiadomo, czy autorem ciągnących się bez końca tyrad jest Karrer, Oehler czy może sam narrator. Fascynujące jest śledzenie rozwoju techniki pisarskiej austriackiego prozaika. W Amraszdania są urywane, myśl potyka się, co chwilę…