Jego opis rozpoczyna się nietypowo, bo od przywołania miejsc, które autor odwiedził w latach szkolnych. Sięga przy tym do literatury (np. Mickiewicza), rodzinnych wspomnień i znaczków wuja. Za tym sielskim wstępem stoi solidna argumentacja potwierdzająca predyspozycje reportersko-podróżnicze autora. Podróż ma początek w Azerbejdżanie, kończy się na frankfurckim lotnisku, a po drodze wiedzie przez m.in. Mauritius, Indie, Nową Zelandię i Teksas. Rozmowa, spacer czy wizyta w muzeum stają się pretekstem do refleksji historycznych uzupełnionych o relację reporterską (kwestie językowe, religijne, społeczne czy gospodarcze). Jako że Davies stawia przed sobą konkretny cel, nie odwiedza przypadkowych krajów, lecz te, które były związane z imperium brytyjskim….