Duda opowiada o intrygujących kwestiach humanistyki, a zwłaszcza dopełnieniu historii kobiecego dyskursu emancypacyjnego, czyniąc ją jeszcze bardziej prorównościową. Książka przybliża kontrowersyjną kwestię, którą zdaje się być już sam rodzaj męski znanego, choć nadal budzącego mieszane uczucia pojęcia „emancypantka”. Duda szczegółowo wyjaśnia, kim są feminiści, emancypanci i emancypatorzy: dla wnikliwych referuje stan badań; dla lubiących chronologię – zaczyna od poł. XIX w., przywołując historię grupy Entuzjastów i Entuzjastek, referuje drukowane w prasie manifesty i teksty mężczyzn programowo wspierających kobiety, którzy jednak nie byli tylko „papierowymi emancypatorami”. Początkujący czytelnik tekstów z tego obszaru otrzyma solidne definicje i już nigdy nie pomyli…