Za najbardziej fundamentalny element wspólnoty międzygatunkowej (człowiek–„zwierzęta pozaludzkie”) uważa zdolność do odczuwania. W tym miejscu rodzi się jego niezgoda na jakąkolwiek formę wyzysku czy przemocy. W interesujący sposób udowadnia, że nie chodzi wyłącznie o rzeźnie czy fermy trzymające zwierzęta w niewoli, ale również o dom, w którym często przez nieświadomość człowieka dzieje im się krzywda. „Przemoc nie musi być działaniem, może być formą zaniechania” – dotyczy to zarówno sprzeciwu wobec warunków życia zwierząt wykorzystywanych przemysłowo, jak i opieki nad pupilem. Gzyra, poświęcając poszczególne rozdziały jedzeniu, religii, polityce, zabijaniu, ukazuje na wielu płaszczyznach, jak bardzo zwierzęta są obecne w naszym życiu. Udowadnia, że potrzebna jest zmiana…