Konsekwencją był odrębny dukt rozwoju psychoanalizy, której wpływowy odłam każe zwać się schizoanalizą i obejmuje badaniami nie tyle niespójność między jednostką a otoczeniem, ile formy społeczne jako przedłużenia lub echa bezosobowej energii pragnienia, tające swą niedocieczoną naturę. Stąd słowo „pragnąć” pojawia się w tytule książki Wacława Forajtera – bliskiej socjologii literatury, skoncentrowanej na tekstach z przełomu XIX i XX w.: Lalce Prusa, Marzycielu i Wampirze Reymonta, zapomnianej Nafcie „Sewera” Maciejowskiego oraz Krucjacie dziecięcejMarcela Schwoba. Forajter to świetny opowiadacz, a książka daje obraz epoki, w której drgnienia i fluktuacje libidinalnych pragnień – to rozszerzając, to zamykając przed czytelnikiem przestrzeń swej ekspansji – uzyskują status niemalże…