Miejscowości czy wydarzenia, które opisał Piotr Nesterowicz, posiadają zazwyczaj pierwowzór w rzeczywistości, jednak w książce funkcjonują pod nieco zmienionymi nazwami bądź też są przesunięte w czasie. W biblijnej osobie Jeremiasza na próżno doszukiwać się cech bohatera. Szczupły, niewyróżniający się niczym młody mężczyzna. Na kartach powieści, w jednej z Jeremiaszowych introspekcji, pojawia się analogia do Don Kichota, ale i w tym zestawieniu Jeremiasz przegrywa, bo nie jest aż takim nieudacznikiem jak błędny rycerz z La Manchy. Na co dzień śledczy carskiej policji, idealnie nijaki, by stać się medium, poprzez które przemówi siła wyższa. Tyle tylko że do końca nie wiadomo: Bóg czy Antychryst. Język powieści – choć stylizowany na pełną archaizmów…