Tak zaczyna się jeden z listów, adresowany do Jadwigi Waligórskiej, napisany przez jej siostrę Bronisławę, działaczkę Proletariatu, osadzoną w X Pawilonie warszawskiej cytadeli. Korespondencja obejmuje pół roku, autorka zatrzymana w lipcu 1886 r., zmarła w styczniu 1887, po kilkudniowej agonii wywołanej zatruciem siarką. Oskarżona była m.in. o planowanie zamachu na generała-gubernatora Hurkę. Żywo interesowała się problemami politycznymi i społecznymi, należała do kręgu znajomych innej rewolucjonistki Marii Bohuszewiczówny – ta zmarła w 1887 r., zesłana w głąb Rosji, jako suchotnica miała niewielkie szanse na przeżycie. Po kilku miesiącach w celi, odosobnieniu i…
Dr, asystentka w Katedrze Krytyki Współczesnej Wydziału Polonistyki UJ. Historyczka literatury kobiet. Autorka monografii Czy w tej autobiografii jest kobieta? Kobieca literatura dokumentu osobistego od początku wieku XIX do wybuchu II wojny światowej (2013).