Reżyser wyobraża sobie życiorysy uwiecznionych na fotografiach osób i opisuje je, stawiając szereg pytań: Czy są biografie bardziej i mniej ważne? Jakie fakty, cechy, wydarzenia definiują, kim jesteśmy? Czy to, co nieistotne, naprawdę takie jest? Sorrentino pokazuje, że na biografię składają się zupełnie inne zdarzenia, niż zwykliśmy przyjmować. Punktami zwrotnymi okazują się często z pozoru nieistotne wspomnienia z przeszłości, które wracają raz po raz i determinują nasze życie. Widok ojca zalewającego się łzami w kuchni lub onanizującego się ukradkiem nad katalogiem sprzedaży wysyłkowej. Moment, w który Paride Bussotti odkrywa, że uroda nie jest potrzebna, by zostać uwodzicielem, a Ylenia, chórzystka w zespole Peppina Valletty, dostrzega go na plaży, kiedy opiekuje się 30-letnim, opóźnionym synem, i zakochuje…